Sposobów na wykonanie komina mamy co najmniej dwa. Tradycyjny oparty na dodatkowym ciężkim fundamencie oraz cegle pełnej jak i systemowy znacząco ograniczający masę owego komina , którego masa często ma wpływ na rozszczelnienie się obróbek dachowych wokół komina.

Kominy tradycyjne wymagają oprócz pracochłonności przy stawianiu, stałych wymian wkładów ze stali nierdzewnej odbywających się w okresach od 3 do 5 lat. Systemy kominowe nie wymagają owych zabiegów gdyż wyposażone są we wkłady kamionkowe lub kamionkowo gliniane.

Łatwiejsza jest również obróbka owych kominów pozwalająca stosować lżejsze metody np. styropian.

 

KOMIN TRADYCYJNY

Budując taki komin należy pamiętać o prawidłowym dobraniu przekroju. Cegłę muruje się zaprawą tradycyjną. Najczęściej warstwy wystające ponad połać dachową buduje sie z cegły klinkierowej by w znaczący sposób ograniczyć łuszczenie się i odpryski cegły pełnej. Cegła pełna ma znacznie niższą żywotność na kominie niż cegła klinkierowa.

 

KOMIN SYSTEMOWY

Wiele elementów budownictwa zostało zmodernizowane tak by było mniej czaso- i pracochłonne. Producenci wychodząc na przeciw oczekiwaniom szybkiej i wygodnej budowy udoskonalili także proces murowania komina.

Systemy budowane są z precyzyjnych elementów pozwalając uniknąć niekontrolowanych rozszczelnień (eliminując ulatnianie się czadu) oraz nadmiernego nagrzewania komina.

 

CEGŁA KLINKIEROWA

Obudowanie komina musimy rozpocząć od wymurowania wokół komina systemowego wsparcia dla  klinkieru z cegły DZ-9 lub DZ-12. Najczęściej wystarcza 4 lub 5 warstw, natomiast  budując z cegły pełnej w pewnym momencie przerywam i resztę komina kontynuujemy przy pomocy cegły klinkierowej.

Cegła klinkierowa wymaga wzmocnienia stropu wokół otworu przepuszczającego komin.